Mevlana Neş’esinden Serpintiler / Şiirler 2

Yitirdim kendimi, nerde arayım

Her nereye varsam yüzü karayım

Kimin kapısını çalıp durayım

Başka kapı mı var ey Rabbi Hudâ Nereye uzansam elim ermiyor

Nereye baktımsa gözüm görmüyor

Feryâdıma kimse cevap vermiyor

Niyazlarım Arş’tan akseden sadâ Zulmet kalbe girdi bir türlü gitmez

Dışardaki ışık kalbi ışıtmaz

Senden başka kimse sesim işitmezN’olur sen de beni eyleme fedâ Beynimin damında davul çalıyor

Kalbe hançer gibi sancı salıyor

Fakir mahrum, mahcup sana geliyor

Reddeyleme bu kul, kapında gedâ Akan tatlı sudan içen çok olur

Zengin sofrasında fakîr tok olur

Bir damla ümîdim varsa yok olur

Eyler isen beni lûtfundan cüdâ Senin ırmağında su eksik olmaz

Aşkına düşenler hiç mahrum kalmaz

Bu kul, aslâ başka bir kapı çalmaz

Sana döndüm, gayra eyledim vedâ